Siarka

Siarka to produkt uboczny, który może gromadzić się szybciej, niż jest zużywany, zwłaszcza gdy linie rafineryjne działają już na rozsądną skalę. Gdy produkcja przewyższa zapotrzebowanie, nadmiar Siarka trzeba usuwać, aby ciągi rafineryjne nie zapychały się i nie zatrzymywały. Ponieważ jest to produkt uboczny, a nie główny produkt, zarządzanie nadwyżką Siarka jest przede wszystkim problemem logistyki i utylizacji odpadów.

Typowe sposoby radzenia sobie z nadmiarem Siarka obejmują magazynowanie go na późniejszy handel, przekształcanie w materiał do zasypywania terenu, spalanie jako paliwa stałego albo zrzucanie po zmieszaniu z Woda. Każda opcja ma inny profil kosztów: długoterminowe magazynowanie może być opłacalne, jeśli nadwyżka zostanie sprzedana sąsiedniej osadzie, natomiast przekształcanie w materiał do zasypywania zużywa Wapień, który jest ograniczonym zasobem naturalnym na wyspie. Spalanie Sulfur wytwarza energię, ale pod względem zanieczyszczeń jest mniej wydajne niż pozostałe metody utylizacji. Bezpośredni zrzut to najprostsza opcja, ale zwykle jest niepożądana, ponieważ powoduje dużą ilość zanieczyszczeń. Mieszanie Sulfur z Woda przed zrzutem pozwala utrzymać produkcję produktów ubocznych, ale nadal powoduje takie samo Zanieczyszczenie wody jak odpowiadająca mu ścieżka odpadów stałych.

• Jeśli masz dość miejsca w magazynach, gromadź Siarka i eksportuj go hurtowo dla zysku.
• Utylizację opartą na Mieszalnik stosuj tylko wtedy, gdy możesz pozwolić sobie na dodatkowy koszt surowców wejściowych.
• Spalanie jest przydatne, gdy potrzebujesz trochę energii i chcesz uniknąć najgorszych skutków zanieczyszczeń.
• Zrzut cieczy to najszybsza awaryjna ulga, ale w normalnej rozgrywce należy go unikać ze względu na generowane zanieczyszczenia.
• Jeśli produkcja Siarka się rozwija, zaplanuj przepustowość utylizacji wcześnie, aby łańcuchy rafinacji się nie zatrzymały.