Geotuner

Geotuner to urządzenie laboratoryjne służące do wzmacniania przeanalizowanego gejzeru. Gdy gejzer zostanie zbadany za pomocą Field Research, na jego spricie pojawia się małe urządzenie, a gejzer można wybrać w panelu bocznym Geotuner. Stamtąd Duplicant z Field Research może wydać wymagany zasób, aby zapisać dane wzmocnienia dla tego gejzeru.

Gdy wskazany gejzer wybucha, otrzymuje zapisane dane wzmocnienia. Każdy Geotuner zwiększa wydajność gejzeru o 20% i podnosi też temperaturę wytwarzanego materiału, przy czym dokładny wzrost temperatury zależy od typu gejzeru. W niektórych przypadkach to dodatkowe ciepło może podnieść temperaturę produktu powyżej punktu zmiany stanu skupienia, przez co gejzer będzie wytwarzał bezpośrednio materiał po zmianie stanu skupienia zamiast pierwotnego produktu.

Geotuners nie muszą być umieszczane w pobliżu gejzeru, na który wpływają, więc można je budować tam, gdzie jest to najwygodniejsze. Muszą jednak znajdować się w pomieszczeniu Laboratory, aby działać.

Kilka ważnych szczegółów operacyjnych wpływa na sposób ich użycia:

• Tylko gejzery, które wcześniej wybrano w świecie, pojawiają się w interfejsie Geotuner, nawet jeśli są zasypane, w pełni odkopane, uśpione albo jeszcze nieprzeanalizowane.
• Nieprzeanalizowane gejzery są wyszarzone i nie można ich wybrać.
• Najechanie kursorem na przeanalizowany gejzer pokazuje wzrost temperatury, wzrost wydajności oraz typ zasobu potrzebny do ukończenia geodostrajania.
• Dokładna ilość wymaganego zasobu jest pokazywana dopiero po wybraniu gejzeru.
• Każdy Geotuner może celować tylko w jeden gejzer naraz.
• Jeden gejzer może otrzymywać bonusy z maksymalnie 5 Geotuners jednocześnie.
• Interfejs pokazuje także, ile Geotuners obecnie celuje w każdy gejzer.

Koszt zasobów i wynikające z niego wzmocnienie różnią się w zależności od typu gejzeru. Większość zwykłych wylotów i gejzerów używa jednej z kilku kategorii zasobów, a wzrost wydajności mierzy się względem średniego tempa erupcji gejzeru oraz jego aktywnej wydajności. Geodostrajanie wprowadza też dodatkową kwestię planowania zasilania i ciepła, ponieważ wzmocniona produkcja jest gorętsza, a przez to trudniejsza do obsłużenia, jeśli bazowy gejzer był już blisko progu topnienia lub wrzenia.